Maar ik er pas 5 jaar, nadat ik voor het eerst hulp zocht voor mijn eetstoornis, achter kwam dat ik ook een relatieverslaving had.

Nu ik terugdenk aan mijn behandeling in een gerenommeerde eetstoorniskliniek, heb ik duidelijk signalen en symptomen afgegeven in mijn sessies kenmerkend voor relatieverslaving, codependentie, verlatingsangst en bindingsangst. Echter, is dit nooit als dusdanig erkend en is hier dus ook nooit iets aan gedaan. Het was dan ook niet zo gek dat ik na mijn behandeling in een eetstoorniskliniek een terugval kreeg in mijn eetstoornis. Mijn eetstoornis stond onlosmakend verbonden met mijn relatieverslaving.

Verlatingsangst, bindingsangst, codependentie en relatieverslaving

Bij verlatingsangst voel je je onzeker, gespannen en angstig en probeer je onbewust die gevoelens te verminderen door bij je partner aan te kloppen voor aandacht en bevestiging dat je ok bent en dat het goed zit tussen jullie. Dit kan claimend gedrag veroorzaken, wat dan de ander weer kan afstoten. Precies wat je niet wil!

Iemand met bindingsangst vindt het moeilijk om zich aan iemand te hechten. Je hebt wel behoefte aan liefde en aan een relatie maar de angst om iemand weer te verliezen houdt je tegen. Relaties blijven qua emotionele intimiteit oppervlakkig, of misschien vermijd je liefdesrelaties helemaal.

Codependentie betekent letterlijk mede-afhankelijkheid. Je geluk en gevoel is gebaseerd op wat andere mensen doen en denken, in plaats van op je eigen interne gevoel en waarden. Na een tijd leven we ons eigen leven niet meer. We zijn volledig opgeslokt, geobsedeerd soms, door de problemen van anderen, dat we vergeten wie we zelf zijn, wat we willen, wat we leuk en niet leuk vinden, en hoe we in onszelf gelukkig kunnen zijn. Codependents richten hun aandacht op anderen, proberen mensen te ‘pleasen’, en situaties te beheersen en te bepalen.

De relatieverslaafde of liefdesverslaafde is dwangmatig gefocust op het zorgen voor een andere persoon. Er zijn momenten of korte periodes die heel fijn zijn en als connectie voelen, waarin de relatieverslaafde gezien wordt en liefde en aandacht krijgt. Deze periodes duren echter nooit lang. De ander kan de intimiteit niet aan/het intensere contact niet volhouden en neemt weer afstand (trekt zich terug achter zijn muur). Teleurstelling, verdriet en eenzaamheid zijn het gevolg. De relatieverslaafde persoon snakt naar de volgende keer dat hij of zij die aandacht en liefde weer krijgt. Het is een rollercoaster van emoties, van intens geluk naar afwijzing en pijn. Juist het terug willen naar die gevoelens van liefde en aandacht maakt dat de relatieverslaafde persoon er bijna alles voor doet deze terug te krijgen. Zo ontstaat en continueert de obsessie en verslaving.

Mijn relatieverslaving

Wanneer ik het heb over mijn relatieverslaving dan is dat voor mij conform alle begrippen die ik hierboven heb genoemd.

Puber- en studententijd

Op mijn 15e mocht ik voor het eerst uit, ik weet het nog heel goed, het was namelijk de eerste keer dat ik met een jongen zoende. De vriendin met wie ik was had gezoend met een vriend van de jongen waarmee ik zoende. Mijn vriendin kreeg vervolgens verkering met de jongen waarmee zij had gezoend. Die van mij had verder geen interesse in mij en ik was zo ontzettend jaloers op mijn vriendin. Zij had eigenlijk altijd wel verkering met iemand, en ik niet.

Ik verlangde zo naar aandacht en liefde, dat ik de verkeerde aandacht op zocht. Ik was naïef, werd supersnel verliefd en maakte veel verkeerde keuzes, wat veel liefdesdrama met zich mee bracht.

Ik was wel een soort van verstandig genoeg om te wachten met seks tot ik echt iemand leuk vond. Dat was op mijn 19e, maar ik had daarvoor al wel andere ´hand- en spandiensten’ verricht. Uiteindelijk heb ik 3 maanden contact gehad met deze jongen, daarna eindigde het. Ik was er kapot van, net als elke andere jongen daarvoor en die daarna volgde.

Voorbeelden relatieverslaving

Ik kan denk ik wel honderden voorbeelden geven van hoe mijn relatieverslaving tot uiting kwam, ik zal er hier een aantal benoemen.

  • Hyperventilatie faken op het hockeyveld om aandacht te krijgen van de hockeycoach
  • Met geblokte caller ID een jongen bellen met wie ik een one night stand hebt gehad, omdat hij mij daarna geghost had
  • Een nep profiel aanmaken en daarmee contact leggen met iemand waarmee ik een one night stand hebt gehad, omdat hij mij daarna geghost had
  • In het algemeen veel one night stands met de verwachting dat ik daarna wel iets zou kunnen opbouwen
  • Semi stalker gedrag vertonen
  • Als iemand niet terug appte mezelf helemaal verliezen en op het moment dat hij wel weer appte weer helemaal gelukkig was

Zo ging dat geruime tijd door in mijn studententijd. Ik ben denk ik zeker op een stuk of 10 jongens verliefd geweest, ook op iemand die al in een relatie zat, en elke keer was het dikke liefdesverdriet.

Eerste relatie

Op mijn 22e ging ik voor een studie naar Australië. Een half jaar later ontmoette ik mijn nu ex-man. Hier was eindelijk iemand die mij ook leuk vond en met mij een relatie wilde. Ik wilde zo graag een relatie, dat het voor mij eigenlijk al genoeg was dat hij mij leuk vond. Ik heb er verder niet bij stil gestaan of ik hem wel leuk vond, bij mij paste en dat hij mij emotioneel kon geven wat ik nodig had. Dat kon hij uiteraard niet, omdat ik helemaal niet van mezelf hield. En hoe cliché het ook is, het is wel de waarheid: je moet eerst van jezelf houden voordat je van iemand kan houden. Maar er is een wezenlijk verschil tussen dat weten en dat ook daadwerkelijk voelen. En ik had geen contact met mijn gevoel. Ik heb, achteraf gezien, altijd wel ergens gevoeld dat er iets niet klopte, maar dat praatte ik voor mezelf goed: “twijfel is normaal, dat hoort bij een relatie”. Ik deed waarvan ik dacht dat de buitenwereld dat van mij verwachtte en gingen na een jaar samenwonen. Daardoor ben ik ook langer in Australië gebleven, uiteindelijk 6 jaar.

De relatie ging gepaard met veel aantrekken en afstoten. Ik cijferde mezelf weg en ben mezelf volledig kwijtgeraakt. Hij zei best vaak dat ik er op foto’s van voordat wij elkaar ontmoette veel gelukkiger uit zag, maar dat negeerde ik. Als een discussie escaleerde werd er ook veel met uit elkaar gaan gedreigd. Hoewel ik dat diep van binnen misschien wel het liefste wilde, bleef ik maar vasthouden. Ik investeerde superveel in de relatie, ook om hem in balans te houden. Ik regelde en bepaalde vrijwel alles. Hij ging er in mee, was het type ‘happy-go-lucky’. Uiteraard heb ik geen kwaad over hem te spreken, het is een hartstikke lieve man en heb nu nog steeds goed vriendschappelijk contact met hem, maar hij zat ook nog met onverwerkte familiedrama’s. Het is dat ook niet zo gek dat dit elkaar aan trok.

Naar Nederland, trouwen en huis kopen

Uiteindelijk zag hij dat ik in Australië niet gelukkig was (later bleek dat de locatie daar niets mee te maken had, want ik was ongelukkig in de relatie en hield niet van mezelf) en we besloten om geleidelijk aan toe te werken om naar Nederland te verhuizen. Ook een verloving volgde. En toen ging ik lijnen voor mijn bruiloft. Ik was altijd wel een emotionele eter geweest, maar in deze periode is dit doorontwikkeld in Boulimia. Full-time werken, een bruiloft en een verhuizing plannen, ik deed het allemaal. Ik wilde vooral ook zelf de controle hebben. Mijn streefgewicht bleef ik steeds maar naar beneden bijstellen. Een paar dagen voor vertrek naar Nederland zat ik op mijn laagste gewicht ooit. Hevige eetbuien, gevold door alle mogelijke compensatievormen: overgeven, laxeren, niet of nauwelijks eten, calorieën tellen, overmatig bewegen, te veel water drinken om me vol te voelen en stappen tellen minimaal 10.000. En dan weer een eetbui, gevolgd door compenseren, gevolgd door een eetbui, gevolgd door compenseren etc. etc.

In Nederland regelde ik alles voor mezelf en voor hem, omdat hij de taal nog niet sprak. Hij had, in de tweede maand dat we in Nederland waren, tijdens een rugbywedstrijd een blessure opgelopen en zat met zijn been in het gips. We woonden in die periode bij mijn moeder thuis. Ondertussen plande ik de bruiloft. Het was een hoop stress. Als ik er op terugkijk was mijn bruiloft absoluut een prachtige en leuke dag, maar ik weet ook dat ik op dat moment diep in mijn eetstoornis zat. Ik heb in de 4 dagen voor vertrek naar Bali, waar we gingen trouwen, niks gegeten. Op de dag van vertrek volgde een hevige eetbui.

Merkte hij dan niks, zal je wellicht denken. Ja, tuurlijk wel. Maar wat kon hij doen? Hij moest zich maar met zijn eigen zaken bemoeien. En zo kochten we een twee maanden later een huis die we vervolgens van top tot teen gingen verbouwen.

In de maand dat we de sleutel van ons huis kregen, had ik ook een functioneringsgesprek op werk. Ik ben op dat moment bijna een jaar in dienst. Hierin kwam naar voren dat er werk aan de winkel was ten aanzien van mijn communicatie, wat ook altijd wel een punt van feedback was in de banen die ik in Australië heb gehad. Alleen nu dreigde ik mijn baan te verliezen, en dat wilde ik niet.

Hulp voor mijn eetstoornis

Via een netwerkgroep vroeg ik een coach om mij te helpen. Die sessie duurde uiteindelijk 6 uur, waarin alleen nog maar het begin van alles wat ik allemaal in 29 jaar had weggestopt aan het licht kwam. Hoewel het een heel fijn gesprek was, was zij niet gespecialiseerd om mij op mijn problematiek verder te helpen. Ik had ander soort hulp nodig en ik plande een gesprek in met de GGZ praktijkondersteuner van de huisarts. Daar zat ik een mooi verhaal op te houden, totdat ze zei dat ze me niet verder kon helpen tenzij ik een serieus probleem had. Toen moest ik wel toegeven en uitspreken dat ik een heftige eetstoornis had ontwikkeld, iets wat ik zelf al veel langer wist, maar dacht dat ik het zelf kon oplossen. Ik ging twee jaar in behandeling bij een centrum voor eetstoornissen.

Einde relatie en nieuwe verliefdheid

Tijdens mijn behandeling kreeg ik weer wat meer contact met mijn gevoel en ik kwam erachter dat ik helemaal niet gelukkig was in mijn relatie. Twee jaar na onze bruiloft heb ik de stekker eruit getrokken. Ik was toen ook al geruime tijd verliefd op iemand anders. Mijn beslissing om mijn huwelijk te beëindigen stond op dat moment en ook als ik er op terug kijk, wel los van deze nieuwe verliefdheid. Rationeel had ik natuurlijk geen garanties, maar wel hoop. Zo’n verliefdheid had ik nog nooit eerder ervaren. Ik stond, dacht ik, volledig in contact met mijn gevoel en ging dus vol voor deze verliefdheid. Het duurde uiteraard niet lang voordat dit volledig uit elkaar knalde, omdat hij (weet ik nu) emotioneel onbereikbaar was. En daar gaat iemand met relatieverslaving ontzettend ‘goed’ op.

Veel daten en weer een nieuwe relatie

Ik ging weer daten met iemand, dat duurde zo’n 3 maanden. Hoewel ik ergens wel weer voelde dat dit niet de man voor mij was, ging ik alsnog heel hard mijn best doen. Ik ben achteraf gezien blij dat hij na 3 maanden zei dat hij niet genoeg voor mij voelde om een relatie aan te gaan. En snel weer door met daten. Met de 4e man kreeg ik een relatie van 3 jaar.

Ook dit was een ontzettend lieve man, maar er waren best wel een aantal dingen die ik accepteerde die voor mij niet goed voelde. Ik ging me steeds meer aanpassen en pleasen, mijn grenzen kon ik niet goed aangeven en wilde dat hij veranderede. Na iets meer dan twee jaar namen de twijfels de overhand. De eetstoornis kwam weer bovendrijven en ik kreeg een terugval. En ik kreeg weer contact met de emotioneel onbereikbare man van 3 jaar geleden. In deze periode, nog tijdens mijn relatie, ben ik het boek ‘Als hij maar gelukkig is’ van Robin Norwood gaan lezen (waarin ook een heel hoofdstuk wordt gewijd aan eetstoornissen) en ben ik me gaan verdiepen in relatieverslaving. Ik kwam op dat boek via Instagram. Ik weet niet via welk algoritme, daar ga ik mijn hoofd niet over breken, maar ik ben ontzettend dankbaar dat dit op mijn pad is gekomen.

Opnieuw de fout in

Na een motorongeluk was mijn vriend er niet echt voor me en dit gaf voor mij de doorslag om een einde aan de relatie te maken. Hierna ging ik snel door/terug naar de emotioneel onbereikbare man. Hij was op dat moment voor mij de liefde van mijn leven. Ik merkte vrij snel dat ik weer op van alles en nog wat getriggerd werd en ben toen transformatiecoaching gaan volgen op het gebied van relatieverslaving. Er ging toen een wereld voor me open. Na 1,5 maand klapte deze ‘relatie’ opnieuw, ik ben toen door het diepste dal gegaan. En toen was het voor mij echt klaar. Ik wil dit niet meer! Ik ben er een tweede traject bij gaan volgen op hetzelfde onderwerp.

Onveilige hechting

Mijn relatieverslaving en daarmee mijn eetstoornis, kwam voort uit een onveilige hechtingsstijl die is ontstaan in mijn kinderjaren. Mijn vader leed aan psychoses en schizofrenie en heeft zelfmoord gepleegd toen ik 2 jaar was. Mijn moeder kon mij als introvert en hoog sensitief kind niet geven wat ik emotioneel nodig had. Ze deed het beste dat ze kon met de kennis die ze had, maar het was niet wat ik nodig had. Ook zij had natuurlijk de nodige trauma’s meegemaakt.

Al die onveilige gebeurtenissen en pijnlijke gevoelens lieten diepe wonden en diepgewortelde negatieve geloofsovertuigingen achter. En overlevingsstrategieën en mechanismen die ervoor zorgde dat ik kon omgaan met die onveilige en onprettige gevoelens. Zodat ik dat nooit meer hoefde te voelen. Ik ging pleasen, aanpassen, veel nadenken en analyseren, mezelf terugtrekken, vluchten/bevriezen, te veel verantwoordelijkheid op me nemen, heel erg mijn best doen, hard werken, voor een ander zorgen, etc. En ik zocht controle in eten/bewegen om mijn gevoelens uit de weg te gaan en te verdoven.

Transformatie

Ik ben aan de slag gegaan met het hele van de pijnlijke wonden en het transformeren van de diepgewortelde overtuigingen zoals “ik ben niet goed genoeg”, “ik ben niet belangrijk” en “ik ben het niet waard”. Ik zie de wereld nu met hele andere ogen, sta in mijn kracht en heb de liefde van mijn leven in mezelf gevonden. Ik kan mezelf geven wat ik nodig heb. Ik laat me niet meer leiden door mijn angsten en onzekerheden, ik kan mijn grenzen beter aangeven en ik neem niet overal verantwoordelijkheid meer voor. Ik kan mijn ruimte innemen en voor mezelf opkomen. Ik weet wat ik waard ben en ik ga op de dingen die voor mij belangrijk zijn geen concessies meer doen. Ik ben heel erg trots op de transformatie die ik heb doorgemaakt hebt en heb de eetstoornis hierdoor ook volledig kunnen loslaten. Elke keer weer kom ik tot diepere lagen in mezelf, stukken die ik kan aankijken en transformeren zodat ze geen grip meer hebben op mijn leven. Om weer een betere versie van mezelf te worden.

Het herkennen van relatieverslaving

  • Heel graag een relatie willen
  • Voornamelijk aangetrokken tot emotioneel onbereikbare, onbeschikbare (bezette) of beschadigde partners
  • Van de een naar de ander zonder veel tijd ertussen
  • Pleasen en aanpassen, jezelf volledig wegcijferen in de relatie waardoor je jezelf kwijt raakt
  • Heel veel twijfelen over de relatie waarin je zit
  • Je wilt de ander veranderen, helpen, adviseren en therapeutiseren
  • Knipperlichtrelatie
  • Relaties waarin je heel veel aan het zorgen bent
  • Je ex niet of moeilijk los kunnen laten
  • Je praat het gedrag van je partner goed
  • Je geeft jezelf de schuld van problemen
  • Je investeert teveel in een relatie
  • De relatie is een obsessie voor je geworden
  • Vrienden en familieleden adviseren je om de relatie te stoppen
  • Je ervaart meer pijn en verdriet dan plezier en geluk in je relatie
  • Je houdt je aan de goede en mooie momenten vast
  • Veel highs en lows, de highs duren veel korter dan de lows
  • Je hebt het gevoel dat je zonder jouw partner niet gelukkig kunt zijn
  • In de relatie zijn er veel conflicten, drama en gedoe
  • Aantrekken en afstoten
  • Malen, piekeren en nadenken over waarmee je de relatie kunt redden
  • Meer geven dan dat je krijgt
  • Controle willen over je partner

Kennismakingsgesprek

Heb jij een eetstoornis en herken jij jezelf in mijn verhaal en/of meerdere van deze signalen van relatieverslaving? Ook dan kun jij bij mij terecht voor coaching op een dieper niveau, middels mijn Food & Love coaching traject. We gaan kijken naar jouw pijnlijke stukken en deze helen, zodat jij ook de liefde van je leven in jezelf kunt vinden en daarmee jouw eetstoornis kunt gaan loslaten. Vraag nu een geheel vrijblijvend gratis kennismakingsgesprek met mij aan.

You may also like

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.